Lazarusdagen en Investituur — de Orde keerde terug naar Brussel

Voor het eerst in vele jaren vonden de Lazarusdagen van de Grootbalije der Nederlanden en de Priorij van België weer in Brussel plaats. Drie dagen lang kwamen leden, postulanten, vrienden van de Orde en hun familie samen voor de vigilie, de Algemene Ledenvergadering, de investituur en het galadiner. De plechtigheden werden gehouden met goedkeuring van de Grootmeester, H.E. Don Francisco de Borbón Graf von Hardenberg.

De vigilie

Op vrijdagavond opende de vigilie in de kerk van Het Oude Klooster te Overijse de Lazarusdagen. In tenue de ville met mantel en witte handschoenen, zonder onderscheidingstekens, hielden de aanwezigen de wake die aan de opname voorafgaat. Het klooster ontving de Orde met grote gastvrijheid; de kapel bleek een plaats van zeldzame eenvoud en schoonheid, en alles was tot in de puntjes verzorgd. De avond werd in alle informaliteit voortgezet bij een gezamenlijke maaltijd in taverne De Tram.

De Algemene Ledenvergadering

Zaterdagochtend vergaderde de Algemene Ledenvergadering in de kapittelzaal van het klooster. Daar legde het bestuur verantwoording af over het afgelopen jaar en werden de plannen voor het komende jaar besproken, waaronder de begroting voor 2027.

De investituur

Het hart van het weekend lag in de zaterdagmiddag. Om vier uur begonnen in de kapel de kerkdienst en de investituur. Vier postulanten legden hun belofte af, werden bekleed met de mantel van de Orde en ontvingen het achtpuntige kruis. Dit jaar mochten bovendien opvallend veel leden een onderscheiding of een promotie in ontvangst nemen — een erkenning van jarenlange inzet die zelden zo breed werd uitgedeeld.

De dienst werd geleid door Ordekapelaan Bertran van Paassen, pr., samen met Gauthier de Bekker, pr., en Generalkaplan Konsistorialrat Thorsten Neudenberger van het Humanitair Grootpriorij Europa (GPEU). Grootbaljuw Chev. H.A.R. Kampen, KCLJ, ging de Grootbalije voor in de plechtigheid.

De investituur werd met grote stijl en met de uiterste eerbied voltrokken. Elk gebaar had zijn plaats: het aantreden, de belofte, de mantel die over de schouders werd gelegd, de stilte waarin het kruis werd opgespeld. Dat is geen vormelijkheid om de vorm, maar de eeuwenoude manier waarop de Orde uitdrukt wat zij van haar leden vraagt.

De toon van de dagen

Daarbuiten was de sfeer juist allerhartelijkst. Wie de Lazarusdagen meemaakte, trof een gezelschap dat elkaar met vanzelfsprekende vriendschap en broederlijkheid tegemoet trad — in de wandelgangen tussen de vergadering en de repetitie, op het bordes na afloop, en 's avonds aan tafel.

Dat gezelschap reikte verder dan de eigen jurisdictie: naast leden uit Nederland en België waren er gasten uit Duitsland, Ierland en Italië. Dat de Orde in zevenendertig landen werkzaam is, bleef dit weekend geen abstractie — het zat aan tafel.

Het galadiner

De dag werd besloten in de Koninklijke Club der Officieren van het Regiment der Gidsen aan de Aarlenstraat te Brussel — een etablissement van grote allure, waar de Orde onder de portretten van generaties officieren aan tafel ging.

Op zondagochtend konden de deelnemers nog de Heilige Mis bijwonen in het klooster, zowel in de buitengewone als in de gewone vorm van de Romeinse ritus, waarna de Lazarusdagen ten einde kwamen.

Tijdens de vigilie en de investituur werd gecollecteerd voor de Stichting Charitasfonds MHOSLJ, die de charitatieve werken van de Orde financiert — het waterproject op Flores, de noodhulp aan Oekraïne en de lepra-vroegopsporing in Indonesië.